Muzyka Dominikany i Haiti – w rytmie wakacji

Między tymi dwoma krajami, znajdującymi się na jednej wyspie nie ma wiele harmonii w kwestii polityki. Łączącym ogniwem jest natomiast muzyka. Haitańskie rytmy o afrykańskich korzeniach oraz eklektyczna muzyka taneczna Dominikany to wspólny mianownik. Owe muzyczne więzi istnieją nawet mimo odmiennych tradycji i stylów obu krajów (w Haiti bardzo dobrze widoczne są wpływy francuskie i kreolskie, zaś w Dominikanie przeważają latynoamerykańskie) Repertuar wyspy obejmuje zarówno spotykane w Haiti formy neoafrykańskie, które należą do jednej z najstarszych odmian, która przetrwała na Karaibach, jak i szaleńczą merenge, a więc narodową muzykę Dominikany i prawdopodobnie najbardziej żywiołowy taniec w regionie. Muzyczne wpływy na Hispanioli przenikają się ponad granicami obu państw nieustannie na skutek migracji ludności. Dominikańska religia ludowa, której część stanowi kult zachodnioafrykańskich duchów, a także pieśni z akompaniamentem bębnów, tańce i opętanie przez duchy ma powiązania z haitańskim wudu. Przy zachodniej granicy, gdzie mieszka wielu imigrantów z Haiti, popularna jest gaga – dominikańska wersja haitańskiej rara, czyli głośnej wielkopostnej muzyki towarzyszącej procesji, a wykonywanej na bambusowych i cynkowych trąbkach. Nawet merenque łączy obydwa kraje – i tu i tu jest tańcem narodowym i obydwie wersje narodziły się w 1 połowie XIX wieku.

dominican-republic-321214_1280

Chociaż w republice Dominikańskiej spuścizna afrykańska została wykluczona z głównego nurtu kultury, to nadal jest ona obecna. W wielu regionach wciąż używa się łukowatego instrumentu o czysto afrykańskich korzeniach, zwanego gayumba. Wysokie bębny palo, wykorzystywane w całym kraju podczas wywodzących się z Afryki dominikańskich ludowych obrzędów religijnych, zostały stworzone przez plemię Joruba. Palo są często używane podczas fiest dla uczczenia dni poszczególnych świętych – wykonuje się wówczas tańce oraz pieśni złożone z wezwań i odpowiedzi.

Jeśli chodzi o merengue to pomimo niejasnych korzeni stała się ona nie tylko tańcem narodowym, ale również znanym na całym świecie gatunkiem – w latach 80. XX w. popularnością prześcignęła nawet salsę. Na początku wykonywana była na gitarze. W latach 70. XIX w. gitara ustąpiła miejsca bandoneonowi, czyli akordeonowi przywiezionemu przez niemieckich imigrantów, który nadał merengue nowe brzmienie.

haiti-79646_1280

Obecnie największą konkurencję dla merengue stanowi bachata – tradycyjna, sentymentalna, wiejska muzyka gitarowa. Wyraża ona duszę dominikańskich barrios – dzielnic. Przemawia głosem oderwanego od ziemi chłopa, którego nędza zaprowadziła do slumsów Nowego Yorku, Santo Domingo czy któregoś z karaibskich portów. Dominikańskie domy publiczne na Antigua, Curacao czy Wyspach Dziewiczych łatwo rozpoznać po rozlegających się z nich bez przerwy słodkich, melancholijnych dźwiękach bachaty.

Warto udać się w te cudowne rejony Morza Karaibskiego, aby móc na własne uszy usłyszeć przepiękną, płynącą prosto z serca muzykę Dominikany i Haiti.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie będzie publikowany. Zaznaczone pola są obowiązkowe *

*